Fosfor helpt bij of tegen:

Fosforverbindingen vaak in de vorm van fosfaten spelen een belangrijke rol. DNA en RNA bestaan voor een deel uit anorganisch fosfor en in de vorm van adenosine trifosfaat (ATP) is fosfor belangrijk voor de opslag en transport van energie. Fosfaten zijn ook essentieel voor de instandhouding van het zuur- base evenwicht. Verder is fosfor nodig voor de koolhydraat-, vet- en eiwitstofwisseling. Het calciummetabolisme reguleert de niveaus van calcium en fosfor in het bloed door de absorptie ervan uit het voedsel in de darmen evenals de heropname ervan in nieren. Belangrijk daarbij is goede bloedwaarden vitamine D. Bij te weinig vitamine D in het lichaam wordt veel minder calcium en fosfor opgenomen in het lichaam. Botten bestaan voor een groot deel uit calciumfosfaat.

Het is geen probleem om genoeg fosfor binnen te krijgen, doorgaans krijgen we eerder (veel) teveel binnen.

In veel kant en klare gerechten, vlees, frisdranken en gebak worden fosforverbindingen toegevoegd als o.m. kleurstof, bindmiddel en tegen verkleuring.
Een overmatige inname aan fosfor, bijv. als gevolg van het drinken van veel melk en frisdranken veroorzaakt een verhoogde botstofwisseling, wat bij ouderen de kans op botontkalking kan verhogen. Een te hoge inname aan fosfor belemmert de absorptie van calcium, ijzer, koper en zink. Verder geeft het een verhoogde kans op chronische nierziektes, aderverkalking, huidkanker en de kans op atrofie van de spieren en de huid.

Fosfor, aanbevolen dagelijkse hoeveelheid*	mg
1 tot 4 jaar	500
4 tot 7 jaar	600
7 tot 10 jaar	800
10 tot 19 jaar	1250
19 en ouder	700
Tijdens zwangerschap	800
Tijdens borstvoeding	900

*Deutsche Gesellschaft für Ernährung

Algemene opmerking:

Bronnen Printen